Dzisiaj
chciałam podziękować wszystkim ludziom, których poznałam przez
całe swoje krótkie życie. Dziękuję Wam, za wszystkie lekcje, za
nauki. Za to, że dzięki Wam zrozumiałam, że nie mogę nikomu
ufać, i że będę wiecznie samotna. Rozejrzyjcie się! Teraz
wszyscy są samotni. Każdy jest SAM. Wszechświat i człowiek. Nic
się nie liczy. Ziemia. Oceany. Ptaki. Las. Jest nas za wielu.
Niedługo nastąpi przełom. Czuję to w kościach. Skręca mnie z
bólu. Patrzę na swoje palce i widzę, widzę dokładnie jak
wyginają się we wszystkie strony. Cała dłoń pokrywa się ciemnym
nalotem. Widzę swoje żyły pulsujące wewnątrz. Słyszę chlupot
krwi. Gęsta, mazista ciecz spływa po mojej skroni. Wokół mnie
formuje się wielka szkarłatna kałuża...
----------------------------------------------------------------------
Milly xx.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz